Tarihi maça saatler kala başkent Erivan’da heyecan dorukta. Halk futbol diplomasisinden umutlu. Hatta yenilmek bile çoğunun umrunda değil
Vatan Gazetesi'nden Burak Kara ve Bülent Günal'ın izlenimleri:
Ermenistan’ın 1 milyon nüfuslu başkenti Erivan, özellikle son bir haftadır Türkiye ile yatıp Türkiye ile kalkıyor. Gül’ün ziyareti ise milli maçın önüne geçmeye yetti. Bu ziyaretle birlikte artık Ermenistan’da Türkiye’nin sınır kapısını açılabileceği yorumları yapılıyor! Pekis sözde soykırım iddiaları ve Karabağ sorunuyla sıkışıp kalan ilişkiler futbolun sihirli gücüyle yeni bir çıkış kapısı bulabilecek mi? Biz de aklımızda bu sorularla Erivan sokaklarını adımlamaya başlıyoruz. Ve bir itiraf...
Biraz tedirginiz. Acaba Ermenistan’da Türk olduğumuzu söylediğimizde nasıl bir tavırla karşılaşacağız? Bir hediye eşya satan dükkandaki bayraklara gözümüz ilişiyor. Türk bayrağı arıyoruz ama sonuç olumsuz. 18 yaşındaki güler yüzlü tezgahtar Sonya Antonyan Erivan’ın maçın havasına çoktan girmiş: “Son bir haftadır Erivan’da farklı bir heyecan var. Sokaklar sabahın erken saatlerinden itibaren temizlenmeye başlıyor. Çöpler daha düzenli toplanıyor. Sanki bir düğün telaşı var. Bir de her yer polis dolu.”
’Gül’ gibi maç olsun
Aynı mağazanın 20 yaşındaki satış müdürü Kara Vartanyan ise maçtan çok Gül’ün ziyaretiyle ilgileniyor: “Gelmesine birçok Ermeni gibi ben de memnun oldum. Bizi tanımayan bir ülkenin birinci adamı maç izlemek için geliyor. Herhalde Gül bir futbol fanatiği değil. Demek ki ziyareti siyasi.“ Maçı soruyoruz, dudaklarını büzüştürüyor: ”Babamın zoruyla Avrupa Şampiyonası’ndaki Çek maçınızı izlemiştim. Harika oynamıştınız. Eğer yine öyle oynarsanız hezimet olabilir bizim için.
Ekonomimiz çok rahatlar
Erivan caddelerinde yürüdükçe halkın güler yüzü içimiz rahatlatıyor. Her köşede bir Türk gazetecisi ve kameramanı görmek mümkün. Ermeniler ise bu ilgiden hiç de şikayetçi gözükmüyor. Türkçe konuştuğumuzu duyanlardan kimi ’Merhaba’ diyor, kimisi de ’Türkiye arkadaş!’ diyerek samimi bir tavır sergiliyor. Erivan Üniversitesi’nde ekonomi okuyan Lilit Garibyan mesleğiyle bağlantılı olarak Türkiye-Ermenistan ilişkilerine ekonomik yaklaşıyor: ’Artık bizler yeni nesil olarak farklı şeyler duymak istiyoruz. Ermenistan ekonomisinin durumu iç açıcı değil. İşsizlik yüzde 30’larda. Türkiye’ye de Avrupa ülkelerine de binlerce Ermeni genç kaçak olarak iş bulmak için gidiyor. Türkiye çok güçlü bir ülke. Karşımızda durursa gölgesi bile önümüzü görmemizi engeller. Sınır kapısını açılma ihtimali bile Ermenistan ekonomisine doping etkisi yapıyor. Türkiye kapıyı açsın isterse bizi 5-0 yensin.”
ERMENİSTAN’IN KÜNYESİ
Bağımsızlık: 21 Eylül 1991
Yüzölçümü: 29.800 km2
Nüfus: 3.231.900
Etnik Yapı: Ermeni 97.9%, Yezidi 1.3%, Rus 0.5%, diğer 0.3%
Gayri Safi Yurtiçi Hasıla (GSYİH): 7.9 milyar dolar
Kişi başına GSYİH: 2.297 $
İhracat: 1.157 milyar $ (2007)
İthalat: 2.714 milyar $ (2007)
Gelir kaynakları: Tarım % 46.2, Sanayi %15.6, Hizmet %38,2
Başlıca sanayi aktiviteleri: Elmas işleyiciliği, makine parçaları ve elektrik motoru üretimi...
