İşsizlik ve çocukların eğitimi nedeniyle ailelerin şehire göç etmesi, Çanakkale’nin Bayramiç İlçesi’ne bağlı Kurşunlu Köyü’nü ‘kuş uçmaz, kervan geçmez’ bir hale soktu. 135 nüfuslu köyde tek bir çocuk kalınca, 2001 yılında köy okulu da kapandı. Köyde hiç arkadaşı olmayan ve hergün taşımalı eğitimle ilçe merkezindeki okula gitmek zorunda kalan 12 yaşındaki Neslihan Çarıkçı, yaşadığı yalnızlığa isyan etti.

1990’lı yıllara kadar nüfusu 350 olan ve 60’a yakın çocuğun bulunduğu Bayramiç İlçesi’ne 20 kilometre uzaklıktaki Kurşunlu Köyü, şimdilerde büyük bir sessizlik yaşıyor. Ekilebilir toprakların baraj altında kalmasıyla yaşanan işsizlik ve çocukların okul ihtiyacı yüzünden ailelerin kente akın etmesi, trajik bir manzarayı ortaya koydu. Nüfusu iyice düşen köyde 2001 yılında köy okulu da kapandı. Bugün nüfusu 135’e kadar düşen Kurşunlu Köyü’nde tek çocuk, Çarıkçı ailesinin 12 yaşındaki kızları Neslihan kaldı. Köyde oyun oynayabileceği akranı kalmayan ve hergün babası ile birlikte taşımalı eğitimle Bayramiç Merkez’deki Gazi İlköğretim Okulu’na gitmek zorunda kalan 6'ncı sınıf öğrencisi Neslihan Çarıkçı, “Köyün tek çocuğu olmam nedeniyle herkes beni çok seviyor. Ancak köyde hiç arkadaşım olmaması benim için çok zor oluyor. Özellikle yaz tatillerinde yapayalnız kalıyorum. Ayrıca her gün 20 kilometre yol katedip okula gitmek de zor oluyor. Bu şartlara rağmen okuyup, sosyal bilgiler öğretmeni olmak istiyorum” dedi.

‘KÜÇÜK PRENSES’

Köylülerin ‘küçük prenses’ diye çağırdığı Neslihan, çevre köylerden gelen çocukların da Kurşunlu’da çok sıkıldığını anlattı. Çevre köylerdeki çocukları taşımalı eğitimle Bayramiç’e taşıyan şoför baba Alaattin Çarıkçı ise “Neslihan’ın durumu hepimizi çok üzüyor ama yapabilecek hiçbir şeyimiz yok. Umarım sevgimizle onu yalnızlıktan kurtarırız” dedi.