Yol üzerinde horon tepmek için mola vermiş araçlar ve tulumcular alışıldık görüntülerden. "Ben anlamam, yapamam, bilmem," mazeret olarak kabul edilmiyor.....
Dünyanın ateşi yükseliyor; buzullar eriyor. "Yazdan kaçayım, biraz bahar havası alayım, yeşillere bulanayım, temmuzda küresel ısınmaya meydan okuyayım," derseniz sizin için rotamız hazır: Rize'de bulutların üstündeki Ayder Yaylası. Temiz hava, bol gıda, biraz da tulum eşliğinde horon. Baştan uyaralım dönüşte aklınız ve gözünüz arkada kalabilir..
Dünya üzerinde insanoğlunun ayak izi giderek büyüyor; doğa artık insanoğluna "Yeter!" diyor. Nasıl demesin ki? Küresel ısınma, iklim değişikliği, kuraklık, susuzluk, yok edilen doğal miras... Yakında mavi küremiz silkelenip bizi üzerinden atacak gibi. Afrika sıcakları sık sık üzerimize çöküyor, gölgede 40 dereceyi görüyoruz. Yağıştan ise haber yok. Barajlar boş; İstanbul'a çare olacağı söylenen Melen ise zorlanıyor. Kimileri onca sıcağa göğüs gerip güney kıyılarında geçiriyor tatilini. Sıcaktan, terlemekten, beton görmekten, yüksek sesli müzikten ve çılgın eğlencelerden bıkanlar da var. Sadece bir hafta sonu için olsa bile bunlardan kurtulmak mümkün; yeter ki karar verin. İşte o zaman serin, sisli, hafif yağışlı, gözlerinizi ve ruhunuzu yıkayacak kadar yeşil, her yerden tertemiz suların fışkırdığı bir dünyanın kapılarını açabilirsiniz. Haftanın son iş günü küçük bir çantayla (içerisinde mutlaka bir yağmurluk ve yürüyüş ayakkabısı olmalı!) yola koyuluyorsunuz. Trabzon'daki havaalanına ulaştığınızda, uçaktan iner inmez yüzünüze çarpan sıcak ve nemli hava sizi şaşırtabilir ve çantanızdaki şu küçük yağmurluğu neden taşıdığınızı sorabilirsiniz kendinize. Otobüse binip Rize'ye doğru yola çıktığınız zaman, havanın değişmeye başladığını görecek ve yağmurluğun taşınma sebebini anlayacaksınız. Rize'den Çamlıhemşin'e giden bir minibüse bindikten sonra artık gözünüz yeşilden başka bir şey görmez olacak. Çamlıhemşin'den bindiğiniz taksi, Fırtına Deresi boyunca giderek yükselen bir yolda ve eşsiz bir doğa manzarası refakatinde sizi Ayder'e ulaştırır.
HORON VAKTİ
İlk olarak birbirinden güzel ve doğa ile uyumlu inşa edilmiş (bir kısmı ne yazık ki bu tarifin dışında kalıyor ama zamanla bunun değişeceğine inanıyoruz!) oteller ve pansiyonlar sizi karşılar. Bu kadar yoldan sonra, bir hayli acıkmış halde herhangi bir restorana girebilirsiniz. Peynir, tereyağı ve mısır unu ile yapılmış mıhlama daha siz sipariş vermeden masanıza gelecektir; nefis buğday ve mısır ekmeği eşliğinde. Ardından balık severler için tereyağında alabalık. Laz böreği, lokma tatlısı ve elbette muhteşem yöre çayı. Yemeğinizi yerken birdenbire içinizi ısıtan ve kanınızın akışını hızlandıran sesiyle bir tulumun çalınışını işitmeye başlayabilirsiniz. Hatta yemeğini bırakıp, belki de sindirime yardımcı olabileceği düşüncesiyle horon tepmeye başlayanları görünce şaşırmayın. Çünkü; Rize'desiniz. Hatta biraz sonra siz de kendinizi bu halay içinde horon teperken bulabilirsiniz. "Ben anlamam!" mazeret olarak kabul edilmez. Horon bittiğinde ise herkes biraz mahsunlaşmıştır. Sonra yeniden yemeğe dönülür ve sanki hiç yememişçesine devam edilir. Yemeğin ardından sohbet başlar. Yöre ahalisiyle Ayder'in balıyla, doğasıyla ilgili başlayan sohbet, Cemal Gülas'in ayısı Datvi'yi yayladaki kaplıcalarda yüzdürme hikâyesi ile sonlanır. Sonra gözleriniz kapanmaya başlar. Konakladığınız yere varır varmaz tek düşündüğünüz bir an önce yatağa girmektir. Yazın ortasında her yer sıcaktan kavrulurken üzerinize bir battaniye çekerek keyifle uykuya dalıverirsiniz. Sabah, Fırtına Deresi'nin gürüldeyişini dinleyerek kahvaltınızı ettikten sonra artık yürüyüş vakti gelmiştir. Yağmurluğunuz ve yürüyüş ayakkabınızla parkura hazırsınız. Yanınıza su almanıza gerek yok; zira en tahmin etmeyeceğiniz yerde bile buz gibi kaynak suyu sizi bekliyor olacak. Ayrıca girişimci yöre halkı da molalarınız için yöre lezzetlerini yolunuzun üzerine sermiştir çoktan. Yürüyüşünüz esnasında Fırtına Deresi'ni takip etmeniz, sizi daha yüksekteki yaylalara taşıyacaktır. Yol boyunca yanınızdan geçen ve yolcu taşıyan araçların sık sık mola verdiğini ve bunun genellikle bir tulum eşliğinde horon tepmek için olduğunu göreceksiniz ki, artık bu durumun yabancısı değilsinizdir. Ayder'i anlatıp da kaplıcasından bahsetmemek olmaz; 260 metre derinden çıkan 50 derece sıcaklıktaki kaplıca suyu başta romatizma, kireçlenme, iç hastalıkları, kadın hastalıkları ve cilt hastalıklarına iyi gelir. "Bu yayla havasında üşüdüm," derseniz; kaplıcalarda kemiklerinizi ısıtma imkânı da mevcut.
Cömert doğanın zehirli bitkileri, yörenin insanı için şifa kaynağı da olabiliyor.
Yöre, su kaynakları yönünden oldukça zengin. Fırtına Deresi alabalıklarıyla da meşhur.
Yazın ortasında yayla yürüyüşünüzde bir buzulla karşılaşırsanız şaşırmayın. Vadinin kendine has ikliminin süprizlerine hazır olmalısınız.
Yayladaki yapılar bazen doğa ile o kadar uyumlu ki sanki birbirlerini tamamlıyorlar. Yaylada yaz ve bahar dönemlerinde konaklama sıkıntısı yok. Yeterince otel ve pansiyon mevcut.
Yörede yaşayan insanların renkli kıyafetlerinden edinmeniz de bir hayli kolay...
Otel-pansiyon sizi tatmin etmiyorsa işte size hazır kurulu çadır kampları. Soğuğa hazırlıklıysanız tercih edebilirsiniz.
Yol boyunca gördüğünüz ve beğendiğiniz eşarbı buldunuz ama bağlamasını bilmiyor musunuz? Üzülmeyin, bağlamayı öğretmek ücrete dahil değil.
Bir gün için bile olsa hafta sonları yöreye ciddi akın var.
Mısır, yörenin baş tacı. Haşlanmışı, ateşte pişmişi, unu derken koçanının bile bir işe yaradığından şüphelenmeye başlayabilirsiniz.
Birkaç YTL'ye minik bir at turu yapabilirsiniz. Atlar uysal gözükse de yular asla sizin elinizde olmayacaktır.
Bazen en olmadık yerlerde, ihtiyaçlarınızı karşılayacak mini marketler ve mola yerleri karşınıza çıkabiliyor.
Çarşaf bir simge değil CHP lideri Baykal partisinin ‘çarşaf’ açılımını bakın hangi sözlerle savundu
10 yaş genç görünmenin formülü Cildi 20 li yaşların diriliğine kavuşturan, ince kırışıklıkları, kaybolan nemi geri veren somon antioksidan ve vitamin kokteyllerinden oluşan hi-freka
Sadece bir hafta sonu için olsa bile bunlardan kurtulmak mümkün; yeter ki karar verin. İşte o zaman serin, sisli, hafif yağışlı, gözlerinizi ve ruhunuzu yıkayacak kadar yeşil, her yerden tertemiz suların fışkırdığı bir dünyanın kapılarını açabilirsiniz. Haftanın son iş günü küçük bir çantayla (içerisinde mutlaka bir yağmurluk ve yürüyüş ayakkabısı olmalı!) yola koyuluyorsunuz. Trabzon'daki havaalanına ulaştığınızda, uçaktan iner inmez yüzünüze çarpan sıcak ve nemli hava sizi şaşırtabilir ve çantanızdaki şu küçük yağmurluğu neden taşıdığınızı sorabilirsiniz kendinize. Otobüse binip Rize'ye doğru yola çıktığınız zaman, havanın değişmeye başladığını görecek ve yağmurluğun taşınma sebebini anlayacaksınız. Rize'den Çamlıhemşin'e giden bir minibüse bindikten sonra artık gözünüz yeşilden başka bir şey görmez olacak. Çamlıhemşin'den bindiğiniz taksi, Fırtına Deresi boyunca giderek yükselen bir yolda ve eşsiz bir doğa manzarası refakatinde sizi Ayder'e ulaştırır.
İlk olarak birbirinden güzel ve doğa ile uyumlu inşa edilmiş (bir kısmı ne yazık ki bu tarifin dışında kalıyor ama zamanla bunun değişeceğine inanıyoruz!) oteller ve pansiyonlar sizi karşılar. Bu kadar yoldan sonra, bir hayli acıkmış halde herhangi bir restorana girebilirsiniz. Peynir, tereyağı ve mısır unu ile yapılmış mıhlama daha siz sipariş vermeden masanıza gelecektir; nefis buğday ve mısır ekmeği eşliğinde. Ardından balık severler için tereyağında alabalık. Laz böreği, lokma tatlısı ve elbette muhteşem yöre çayı. Yemeğinizi yerken birdenbire içinizi ısıtan ve kanınızın akışını hızlandıran sesiyle bir tulumun çalınışını işitmeye başlayabilirsiniz. Hatta yemeğini bırakıp, belki de sindirime yardımcı olabileceği düşüncesiyle horon tepmeye başlayanları görünce şaşırmayın. Çünkü; Rize'desiniz. Hatta biraz sonra siz de kendinizi bu halay içinde horon teperken bulabilirsiniz. "Ben anlamam!" mazeret olarak kabul edilmez. Horon bittiğinde ise herkes biraz mahsunlaşmıştır. Sonra yeniden yemeğe dönülür ve sanki hiç yememişçesine devam edilir. Yemeğin ardından sohbet başlar. Yöre ahalisiyle Ayder'in balıyla, doğasıyla ilgili başlayan sohbet, Cemal Gülas'in ayısı Datvi'yi yayladaki kaplıcalarda yüzdürme hikâyesi ile sonlanır. Sonra gözleriniz kapanmaya başlar. Konakladığınız yere varır varmaz tek düşündüğünüz bir an önce yatağa girmektir. Yazın ortasında her yer sıcaktan kavrulurken üzerinize bir battaniye çekerek keyifle uykuya dalıverirsiniz. Sabah, Fırtına Deresi'nin gürüldeyişini dinleyerek kahvaltınızı ettikten sonra artık yürüyüş vakti gelmiştir. Yağmurluğunuz ve yürüyüş ayakkabınızla parkura hazırsınız. Yanınıza su almanıza gerek yok; zira en tahmin etmeyeceğiniz yerde bile buz gibi kaynak suyu sizi bekliyor olacak. Ayrıca girişimci yöre halkı da molalarınız için yöre lezzetlerini yolunuzun üzerine sermiştir çoktan. Yürüyüşünüz esnasında Fırtına Deresi'ni takip etmeniz, sizi daha yüksekteki yaylalara taşıyacaktır. Yol boyunca yanınızdan geçen ve yolcu taşıyan araçların sık sık mola verdiğini ve bunun genellikle bir tulum eşliğinde horon tepmek için olduğunu göreceksiniz ki, artık bu durumun yabancısı değilsinizdir. Ayder'i anlatıp da kaplıcasından bahsetmemek olmaz; 260 metre derinden çıkan 50 derece sıcaklıktaki kaplıca suyu başta romatizma, kireçlenme, iç hastalıkları, kadın hastalıkları ve cilt hastalıklarına iyi gelir. "Bu yayla havasında üşüdüm," derseniz; kaplıcalarda kemiklerinizi ısıtma imkânı da mevcut. 
