İkbal Gürpınar'ın yazısı...

Dün bir gazetenin internet sayfasında şöyle bir başlık vardı: "Şener'in müthiş Deniz Feneri açıklamaları" aslında Abdüllatif Şener ile ilgili daha önce yazı yazmaya niyetlenmiştim ama araya başka şeyler girdi ve unutuverdim.

Geçenlerde yaptığı iftar konuşmasında AKP hakkında verip veriştiriyordu durmadan. 6 yıllık icraat boyunca imalı bir şekilde hep kötü şeyler olduğunu, suçların işlendiğini anlatıyordu. Ve ne tuhaftır ki salondaki yüzlerce kişiden bir Allah'ın kulu da kalkıp demedi ki "Yahu Abdüllatif Bey, siz bu partinin mensubu, bu hükümetin bakanıydınız.

Daha partiden istifa edeli ne kadar oldu ki kendinizi olup biten her şeyden sıyrılmış, piru pak biri olarak görüp de onları eleştirme hakkını kendinizde buluyorsunuz?" Buna çok şaşıyorum vallahi. Yukarıdaki başlığın içeriğini okumadan size bunları aktarıvereyim istedim. Çünkü suçlularla, onların suçlu olduğunu bile bile, zamanında suçun ortaya çıkması için gayret gösterme şöyle dursun, bir de ört bas ediyor, susuyorsanız, onlarla yola devam ediyorsanız, siz de suçlu olursunuz diye biliyorum ben. Bilmem yanlış mı düşünüyorum. Susmak da bence yalan söylemektir bu manada.

Hele hele öksüzün, yetimin hakkının yenmesiyle ilgili bir suçu biliyor da susuyorsanız vay halinize. Şimdi yeni bir partiyle siyasete devam kararı alan Sayın Şener, bunu bir malzeme olarak görüyor gibime geliyor. Hayatını yardıma adamış, işini adam gibi yapanlara haksızlık oluyor.

Çünkü son durumda herkesi aynı kefeye koyup bizi ayakta tutan YARDIMLAŞMA özelliğimizi ortadan kaldırmaya çalışıyor birileri. Yaradanım yetim hakkı yiyenlerin yanına bırakmaz emin olun. Türkiye'de, Ergenekon davasıyla gördük ki; yıllarca bize istediklerini düşündürmüş, hatta birilerinden nefret ettirmiş, sevilmemesi gereken kişilere sempati duymamızı sağlamış birileri.

Bu davanın altından ne çıkacak çok merak ediyorum. Ama her şey Ergenekon'daki gibi yalan çıkarsa bir gün, şu Ramazan günlerinde yetimin aç kalmasına sebep olanlar nasıl uyuyacaklar merak ediyorum.